اونی که می خوام من . نه ستارست نه فرشته

 اخه من دیگه می دونم . دوره این حرفا گذشته

مثل شیرین و نمی خوام . که دروغ باشه تو کارش

عشق فرهاد و ببینه . ولی خسرو بشه یارش

مثل لیلا رو نمی خوام . واسه مجنون ناز بیاره

بشکنه چینیش و اما . اخرش تنهاش بزاره

عشق و هوس رو نمی خوام . که فقط یه لحظه باشه

از پی عشق زلیخا . پشت یوسف پاره باشه

نمی خوام از پشت ابرا . یه فرشته باشه یارم

که اگه یه وقت بخوامش . نتونه بیاد سراغم

مثل حوا رو نمی خوام . که تو عشقش حیله باشه

که ادم با خوردن سیب . از خدا شرمنده باشه

نمی خوام که همدم من . توی عشقش کم بیاره

من براش دیوونه باشم . اون بگه دوسم نداره

اونی که می خوام من . نه ستارست نه فرشته

یکی هست مثل خودم . ولی اون اخره عشقه

اونم تویی نه کس دیگه

وقتي کسي رو دوس داري،حاضري جون فداش کني

حاضري دنيارو بدي،فقط يه بار نيگاش کني

به خاطرش داد بزني،به خاطرش دروغ بگي

رو همه چي خط بکشي،حتّي رو برگ زندگي

وقتي کسي تو قلبته،حاضري دنيا بد بشه

فقط اوني که عشقته،عاشقي رو بلد باشه

قيد تموم دنيارو به خاطرِ اون مي زني

خيلي چيزارو مي شکني ، تا دل اونو نشکني

حاضري که بگذري از دوستاي امروز و قديم

امّا صداشو بشنوي ، شب از ميون دوتا سيم

حاضري قلب تو باشه ، پيش چشاي اون گرو

فقط خدا نکرده اون ، يه وقت بهت نگه برو

حاضري هر چي دوس نداشت ، به خاطرش رها کني

حسابتو  حسابي از ، مردم شهر جدا کني

حاضري حرف قانون و ، ساده بذاري زير پات

به حرف اون گوش کني و به حرف قلب باوفات

وقتي بشينه به دلت ، از همه دنيا مي گذري

تولّد دوبارته ، اسمشو وقتي مي بري

حاضري جونت و بدي ، يه خار توي دساش نره

حتي يه ذرّه گرد وخاک تو معبد چشاش نره

حاضري مسخرت کنن ، تمام آدماي شهر

امّا نبيني اون باهات ، کرده واسه يه لحظه قهر

حاضري هر جا که بري ، به خاطرش گريه کني

بگي که محتاجشي و ، به شونه هاش تکيه کني

حاضري که به خاطر ، خواستن اون ديوونه شي

رو دست مجنون بزني ، با غصه هاهمخونه شي

حاضري مردم همشون ، تو رو با دست نشون بدن

ديوونه هاي دوره گرد ، واسه تو دس تکون بدن

حاضري اعتبارتو ، به خاطرش خراب کنن

کار تو به کسي بدن ، جات اونو انتخاب کنن

حاضري که بگذري از ، شهرت و اسم و آبروت

مهم نباشه که کسي ، نخواد بشينه روبروت

وقتي کسي تو قلبته ، يه چيزقيمتي داري

ديگه به چشمت نمي ياد ، اگر که ثروتي داري

حاضري هر چي بشنوي ، حتي اگه سرزنشه

به خاطر اون کسي که ، خيلي برات با ارزشه

حاضري هر روز سر اون ، با آدما دعوا کني

غرورتو بشکني و باز خودتو رسوا کني

حاضري که به خاطرش ، پاشي بري ميدون جنگ

عاشق باشي اما بازم ، بگيري دستت يه تفنگ

حاضري هر کي جز اونو ، ساده فراموش بکني

پشت سرت هر چي مي گن ، چيزي نگي گوش بکني

حاضري هر چي که داري ، بيان و از تو بگيرن

پرنده هاي شهرتون ، دونه به دونه بميرن

وقتي کسي رو دوس داري ، صاحب کلّي ثروتي

نذار که از دستت بره ، اين گنجِ خيلي قيمتي

دل من روی زمینه دل تو تو آسمونه
انقدر دوست دارم من که فقط خدا می دونه
بیا یه عهدی ببندیم ببینیم کدوم یک از ما

 
تا ته جاده ی دنیا بر سر عهدش می مونه 
 بعضی قلبا بی ستارن یه ستاره هم ندارن
شایدم ستاره هاشون مث ما تو کهکشونه 

 
 برجای غرور بلندن که دارن به ما می خندن
کاش با هم بریم یه جا که بر خلاف شهرمونه
یادمه پرسیدم از تو که می شه با هم بمونیم ؟

 
گفتی این که دست ما نیست بذارش پای زمونه
چه بباری چه بتابی چه بخندی چه بخوابی
 عزیزم چه فرقی داره واسه اون که شد دیوونه 

 
 نکنه بری یه روزی با یه قایق از کنارم 
 واسه ی دلم نذاری نه اشاره نه نشونه 
 می دونم یه جای این عشق خستگی کار می ده دستت 

 
 مرغ عشقمون رو آخر می کنی بی آشیونه
من نمی دونم چی میشه نمی شه بگذرم از تو
شاید اون موقع ببارم تا شاید بیای به خونه 

 
 خلاصه فقط می خواستم قصمون رو گفته باشم
می دونم که آخر عشق با خدای مهربونه 
 دل من فکراشو کرده که صبور و باوفا شه

 
کاش دل تو هم صبور شه این روزا اگر بتونه
دیگه حرفی نیست عزیزم بجز اشکی که می ریزیم
کاش بپرسی راز عشق و از گلای ناز پونه

تك و تنها تو خيابون

به زير نم نم بارون

باز به ياد تو مي افتم

حرفهايي كه با تو گفتم

گفتم عشق من يه كوهه

تو ببين چه با شكوه

عشق تو مثل سرابه

عمر كوتاه حبابه

عشق من شعر و شرابه

عشق تو نقش بر آبه

عشق تويه گل زرده

دستهايي كه سرده سرده

عشق من مثله جنونه

آبي رنگه آسمونه

عشق يك ماهي به درياست

عشق من ببين چه زيباست

عشق تو عكساي پاره

نامه هاي نيمه كاره

حرفايي كه نا تمومه

ميدونم كه بي دوومه

عشق من ساده است وآسون

پاك و تازه مثل بارون

عشق من جنس بهاره

توي قلبم موندگاره

سلام ای بی وفا ،‌ ای بی ترحم 
 سلام ای خنجر حرفای مردم 
 سلام ای آشنا با رنگ خونم
سلام ای دشمن زیبای جونم

 
بازم نامه می دم با سطر قرمز 
 آخه این بار شده من با تو هرگز 
 نمی خوام حالتو حتی بدونم 
 تعجب می کنی آره همونم 

 
 همونی که زمونی قلبشو باخت 
 همون که از تو یک بت ،‌ یک خدا ساخت 
 همونی که برات هر لحظه می مرد 
 که ذکر نامتو بی جون نمی برد

  
همونم که می گفتم نازنینم
بمیرم اما اشکاتو نبینم 
 همون که دست تو ،‌ مهر لباش بود 
 اگه زانو نمی زد غم باهاش بود

 
حالا آروم نشستم روی زانوم 
 ولی دیگه گذشت اون حرفا ،‌ خانوم 
 تعجب می کنی آره عجیبه 
 می خوام دور شم ازت خیلی غریبه 

 
 خیال کردی همیشه زیر پاتم ؟
 با این نامردیات بازم باهاتم ؟
 برات کافی نبود حتی جوونیم 
 تموم شد آره گم شد مهربونیم 

 
 دیگه هر چی کشیدم بسه دختر 
 نمی بینیم همو این خوبه ،‌ بهتره 
 دیگه بسه برام هر چی کشیدم 
 فریبی بود که من از تو ندیدم ؟

 
 دروغی هست نگفته مونده باشه ؟
 کسی هست تو خیال تو نباشه ؟
عجب حتی دریغ از یک محبت
دریغ از یک سر سوزن صداقت 

 
 دریغ از یک نگاه عاشقونه 
 دریغ از یک سلام بی بهونه
نه نفرینت چرا ، این رسم ما نیست 
 اگر چه این چیزا درد شما نیست

 
گل بیتا چرا اخمات توهم شد؟
 چیه توهین به ذات محترم شد ؟
 دیگه کوتاه کنم با یک خدافظ 
 که عشق ما رسید به سد هرگز

رو تموم قصه ها خط سيا کشيد و رفت

اشکای عاشقيمو تنگ غروب نديد و رفت

گفت ديگه ترانه هام همه واسش تکرارين

تو جواب خوبيام بلند بلند خنديد و رفت

دلخوشيم اون شده بود تو روياهای هر شبم

دلمو مثل طلا يواشکی دزديد و رفت

شعر يادگاريمو گذاشت کنار پنجره

رنگ حسرت و غمو رو نقاشيم پاشيد و رفت

توی دفترم نوشت عاشقی حرفه اين روزا

در خونه رو بازم پشت سرش کوبيد و رفت

ندونست که عاشقی سادگی و راستی می خوتد

واسه هميشه از عاشقی دست کشيد و رفت

ايندفه رفت تا ابد تا بغض پوچ خاطره

صدای گريه هامو پشت سزش نشنيدو رفت

دو سه روز مهمون من بود توی اين بی کسيا

مثه قاصدک بازم نيومده پريد و رفت...

یه روزی برات نوشتم که دلم دوست داره

شبا از صدای گریش کسی آروم نداره

یه روزی برات نوشتم دل هواتو می کنه

دل من صبح تا غروب هوای صداتو می کنه

گفتم از غم نبودنت دلم زار می زنه

گفتم دل تورو می خواد بی صدا فریاد می زنه

اما حیف،اما حیف جوابی نیمد که دلم آروم بشه

قلبم عاشق تر بشه لبای من خندون بشه

این دیگه آخریشه دارم واست نامه میدم

به خدا اگه جواب ندی از غصه جون میدم

هی همه میگن بهونه                یه بهونه واسه موندن